جلسه ی دعای ندبه منتظران مهدی(عج) "مشهد"

غارت سرمایه های معنوی ومادی

عرض کنم که شما آقایان شاید بهتر از من مطلع باشید که در این پنجاه سال حکومت سیاه ، سلسلۀ پهلوی برای ایران تقریباً باید گفت هیچ نگذاشتند ؛ یعنی سرمایه های انسانی را و سرمایه های مادی ما را اینها از بین بردند . دانشگاهها که باید سرمایۀ انسانی برای ما درست کنند ، اینها به وضع عقب افتاده ای نگه داشتند و دستور داشتند که نگذارند [در] آنجا یک انسان کامل و خدمتگزار بار بیاید .

و سرمایه ها ی مادی مان آنکه زیر زمینی بود ، نفت بود دادند به این وآن ، و در ازای آن ، چیزهایی گرفتند که به درد ما نمی خورد ؛ بلکه پایگاه درست کردند برای امریکا . یعنی نفت ما را دادند ، و به اسم اینکه ما اسلحه می خواهیم ، می خواهیم که در مقابل همۀ دول چه بکنیم ... با این اسم اسلحه هایی آوردند که در مملکت ما کارشناسی ندارد نسبت به این اسلحه ها و باید خود آنها باشند و این برای این بود که اگر شوروی یک ایرادی می کرد که چرا پایگاه درست کردید ، اینها بگویند که پایگاه مال خود ایران است واسلحه هم پول نفت است . لکن واقع مطلب این بود که اسلحه پول نفت نبود بلکه نفت راخوردند و به ازای او برای خودشا ن کار درست کردند . این یکی از خیانتها بود که در تاریح باید ثبت بشود .

با جیب پراز ایران گریختند

و وضع اقتصادی مملکت هم شما بهتر می دانید که چطور [است و] به چه زمینه ای رسانده اند . عمد ه چیزی که در ایران ، خاصیتی که در ایران بود کشاورزی بود . کشاورزی ایران غنی بود و محصولاتش زاید بود بر آن مقداری که احتیاج داشت ؛ و [ ایران ] باید صادر کننده باشد و ما امروز وارد کننده هستیم و هرچه داریم باید از غیر ، از خارج بیاوریم .

مراتع ما را، مراتعی که بسیار مراتع عالی است ، به غیر دادند. یکی از مراتعی که کارشناسان گفتند که بهترین مراتعی است در دنیا از حیث تربیت دام ، آن را- آنطوری که به من نوشته بودند – به ملکۀ انگلستان و آن شرکتی که او شریک بوده است واگذار کرده اند . و جنگلها را منع کردند از مردم لکن دادند به غیر و به خارجیها . بالاخره مملکت ما را به یک صورت مفتضحی درآوردند که من کرارا گفتم که مملکت ما را خراب کردند لکن قبرستانهای ما را آ باد کردند ! جوانهای ما را در قبرستانها بردند ، و مخازن ما را به خارج به غارت بردند.

حالا هم که فرارکردند ، با جیب پر فرارکردند. چه خودش ، چه کسانی که مربوط به خودش ، جیبها را پرکردند و به خارج رفتند . و مملکتی که الآ ن دست شما افتاده است یک مملکتی است که از همه چیز وارفته است . حالا باید بسازید . یک مملکتی است که « اجنبی زده » باید گفت ، «جنگزده » ، « زلزله زده » ؛ این باید ساخته بشود . نه خیال کنید که یک قشری بتواند ؛ نه، یعنی نه حکومت می تواند این کار را بکند نه بازرگان می تواند این کار را بکند ، نه کشاورز می تواند . همه باید دست به هم بدهید که جامعۀ ملی انسانی ایران ان شاء الله از زیر بار اختناق واین گرفتاریها بیرون بیاید . دست به دست هم بدهند واین زظیفۀ ملی را انجام بدهند که مملکت خودشان را از این انهدامی که دارد پیدا می کند نجات بدهند .

حکومت ایده ال اسلامی

از جمله اشخاصی که – یعنی اصنافی که- دراین امر خیلی [نقش ] دارند ، بازرگانها هستند. اینها هم باید درحد خودشان بشریک مساعی بکنند. ماها موعظه بکنیم و صحبت بکنیم ، واینها، آقایان هم فعالیتهای زیادی . از ما کار دیگری که ساخته نیست . ما باید همان صحبت بکنیم ، وآقایان هم فعالیت بکنند . و امیدوارم ان شاء الله که ما اگر هیچ پیروزی پیدا نکرد ه بودیم الا رفتناین طایفه ، این سلسله کافی بود برایمان ؛ لکن البته الآ ن کافی نیست ، باید ما دنبال بکنیم تا اینکه این نهضت را به آخر برسانیم و یک حکومت عادل در اینجا باشد . یعنی یک حکومتی باشد که نخواهد جیب خودش پر بکند ، حکومتی باشد که خودش را از ملت بداند و خدمتگزار بداند ، نه خودش را آقای ملت بداند .

این حکومتهایی که داشتیم [این ] سلاطین همیشه اینطور بودند که اینها عقیده شان این بوده است که همۀ این ملتها عبد ما هستند . این بر خلاف سنت انبیا بوده است ، بر خلاف سنت اولیا بوده است ، بر خلاف عقل انسانی است ، برخلاف حقوق بشر است ، بر خلاف قوانین دنیاست . واینها هیج وقت عمل نمی کردند . باید حالا ان شاء الله حکومتی پیش بیاید که مسئول باشد پیش ملت . مجلسی باشد [ که ] از خود ملت باشد .

ما در پنجا ه سال مجلسی که از خودمان باشد نداشتیم . همیشه مجلسی بوده است که دیگران ، حالا یا خارجیها برای ما افراد را تعیین می کردند – چنانچه محمدرضا خان گفت که لیست می فرستادند – یا اینکه نه ، اگر آنها هم نمی کردند خود اینها ، سرنیزۀ اینها بود که تعیین می کردند . ما سرنوشتمان سرنوشت سرنیزه بود . و ما امیدواریم که سرنوشتمان سر نوشت قر آنی با شد ان شاءالله . خداوند ان شاء الله همۀ شمارا موفق کند و همه ما را موفق کند به خدمتگزاری .

پشیبانی از دولت موقت

[ یکی از حضار: خیلی متشکریم . عوض همگی استدعا می کنم در تأیید فرمایشاتتان اگر مصلحت باشد ، عین همین کمیته هایی که هست یا هرکس دیگری را که حضرتعالی صلاح بدانید یک نفر را تعیین بفرمایید که به امر صادرات این مملکت برسد و ما بتوانیم با او تماس بگیریم و ان شاء الله به حول و قوۀ خداوند صادرات مملکت را تقویت کنیم که به وضع خیلی بدی درآمده در اثر حکومتهای فاسد].

ان شاء الله امیدواریم که این کار درست بشود . وآقای مهندس بازرگان را من انتخاب کردم برای اینکه دولت تشکیل بدهد؛ یعنی دولت موقت . وایشان را می شناسم و مرد صالحی است . وآقایان هم باید پشتیبانی بکنند از او و در روز نامه ها پشتیبانی خودشان را اعلام بکنند. و ایشان ان شاء الله دو لتش را تشکیل می دهد. و مجاری امور ان شاء الله امیدواریم به خواست خدا به حال اول برگردد و اینطور مسائل ، اینطور مشکلات ان شاءالله حل بشود ، البته بتدریج .

[ همان شخص: خیلی متشکریم ؛ البته انتخاب ایشان [ آقای بازرگان ] مورد تأیید همه هست و واقعا ً همان طور که اول حضورتان عرض کردم ، به طور کامل تبریک می گوییم به هم ملت و ما صددرصد پشتیبان ایشان هستیم و هرچه بتوانیم تا سرحد جانمان از این حکومت آتی که انتخاب فرمودید حمایت می کنیم ، همان طور که دیشب امر فرمودید ، در روز نامه و هر وسایل دیگری که بتوانیم در تأیید و پشتیبانی از ایشان کوشا باشیم. ]

موفق باشید .

[ همان شخص : فقط مطلب این بود که بعضی آقایان ، در این چند روزی که می خواستیم خدمتتان شرفیاب شویم ، چند تا از آقایا ن به من مراجعه کردند، راجع به این حرف که اگر یکوقتی ازحضرت آیت الله یک غیبتی شده ، ایشان به خیر [ حلال ] بفرمایند. ]

من همه را بخشیدم .

سخنرانی امام رحمه الله علیه زمان: 17 بهمن 1357 /8 ربیع الاول 1399

مکان : تهران ، مدرسۀ علوی

منبع: خبرگزاری فارس