درجه والای فاطمه(سلام الله علیها) در شفاعت

و این علم و حلم فاطمه، زهد و پاکی او، بخشش و ایثارش، عبادت و خداترسی‌اش و... باعث شده تا او به درجه‌ای بالا در شفاعت نائل شود تا جایی که امام سجاد (ع) مى فرماید: وقتى که قیامت فرا رسد، منادى ندا مى دهد؛ در این روز، ترس و اندوهى به خود راه ندهید. همه خوشحال از این عفو عمومى سر بالا مى برند.

فاطمه (س) وارد محشر مى شود و گفته مى شود کسانى که به آیات ما ایمان آوردند و مسلمان شدند به جز مسلمانانى که دوستدار اهل بیت (ع) هستند، همگى سر‌ها را بزیر اندازند. آن‌گاه اعلام مى شود؛ این است فاطمه دخت محمد (ص)، او و همراهانش به سوى بهشت مى روند. خداوند فرشته اى را خدمت وى مى فرستد و مى گوید: حاجتت را از من بخواه!

فاطمه عرض مى دارد: پروردگارا! حاجت من آن است که مرا و کسانى را که فرزندان مرایارى کردند، مورد عفو قرار دهى.

همچنین در جایی دیگر آمده است که امام هادى (ع) در مورد علت نامگذارى حضرت صدیقه طاهره (س) به "فاطمه" از رسول خدا (ص) نقل مى کند: دخترم فاطمه را بدان جهت فاطمه نامیدند که خداوند عزوجل او و دوستانش را از آتش جهنم به دور نگه مى دارد.

امام باقر (ع) نیز مىفرماید: هنگامىکه فاطمه به در بهشت میرسد، به پشت سرش مىنگرد. ندا مىرسد؛ اى دختر حبیب! اینک که دستور داده ام به بهشت بروى، نگران چه هستى؟

فاطمه (س) جواب مىدهد: اى پروردگار! دوست دارم در چنین روزى با پذیرش شفاعتم، مقام و منزلتم معلوم شود.

و ندا مىرسد: اى دختر حبیبم! برگرد و در مردم بنگر و هر که در قلبش دوستى تو یا یکى از فرزندانت نهفته است داخل بهشت گردان.