پای منبر مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی

وظيفه انسان در روزهای خوشی و ناخوشی

رُوِيَ عَن عَلِيِّ اَميرِالمُؤمِنينَ عَلَيهِ السَّلامُ قالَ:اَلدَّهرُ يَومانِ فَيَومٌ لَکَ وَ يَومٌ عَلَيکَ فَاِذا کانَ لَکَ فَلا تَبطَر وَ اِذا کانَ عَلَيکَ فَلا تَحزَن فَبِکِلَيهِما سَتُختَبَرُ[1]
 حضرت امير المؤمنين علي (ع) فرمودند:روزگار دو روز است: روزي موافق ميل نفساني و رضايت توست و روزي هم موافق ميل و رضايت تو نيست. اگر روزگارموافق ميل تو بود، خوشحال و مغرور مشو و اگر مطابق ميل تو نبود اندوهگين مباش؛ زيرا تو به هر دو حالت امتحان مي­ شوي.

 

 
اين تعبير، مکرّر در کلمات حضرت علي (ع) ديده مي­ شود؛ امّا اين روايت يک جمل? اضافه دارد و آن هم امتحان در اين دنيا است. به عنوان اينکه دنيا را خانه ­اي فرض کنيم که دمِ درِ آن کسي است که مي ­گويد: وضع خانه به گونه ­اي است که گاهي ناراحتي دارد و چيزي از تو مي­ گيرند و موافق ميل تو نمي­ باشد و گاهي چيزي به تو مي­ دهند که موافق ميلت مي ­باشد امّا حواست را جمع کن که اينها حساب شده است و خداوند امتحانت مي­ کند. نه فقط با چيزهاي مادي، بلکه بالاتر از آن با سلامتي، بيماري و...
اي انسان! از اوّل که وارد اين خانه شدي امتحان مي ­شوي و تو به خاطر دنيا نه خيلي خوشحال و نه خيلي ناراحت بشو. خوشي و ناخوشي دنيا را کنار بگذار، زيرا خانه تو اينجا نيست و از اين خانه خارج مي­ شوي.
در روايت هست که حضرت جبرئيل آمد خدمت حضرت نوح (ع)و گفت که تو در ميان انبيا، داراي بالاترين عمرها هستي، بگو در دنيا چه ديدي؟ حضرت نوح(ع) فرمودند: مثل خانه ­اي بود که از اين در وارد شدم و از آن در خارج شدم. انسان ببيند چه ظرفيتي دارد؛ آن موقع که امور دنيا مخالف ميل اوست آيا جزع و فزع کرده و از خدا شکايت مي­ کند و آن موقع که امور دنيايي موافق ميل اوست، خدا را فراموش مي کند يا نه؟

[1] بحار الانوار، جلد 75، صفحه 44


منبع: پايگاه اطلاع رساني آيت الله شيخ مجتبي تهراني(ره)