نمونه های بارز از بی احترامی به قرآن
وقتی به صفحات روزنامه بی توجهیم!!
در تاکسی را باز می کنم که سوار شوم اما زودتر از هر چیز صفحات روزنامه ای که پهن شده تا کف ماشین کثیف نشود توجه ام را جلب می کند، بنابر حساسیت شغلی روزنامه ها را کنار می زنم که روی آن پا نگذارم، روزنامه را که جمع می کنم در صفحه ای از آن آیه ای از قرآن به چشمم می خورد پشتم می لرزد از اینکه نزدیک بود ...
سبزی را توی سینی می گذارم. روزنامه دورش را باز می کنم صفحه ای از قرآن که به عنوان تصویر در آن کار شده توجه ام را جلب می کند آیاتی که می توان آن را خواند و از این همه بی توجهی سرم سوت می کشد!
کودکی بازیگوش اطلاعیه ای را که روی دیوار چسبیده پاره می کند و روی زمین می ریزد و بر روی تکه ای از خرده کاغذها که کف پیاده رو پخش شده اسم جلاله به چشم می خورد...
***
خداوند یکتا در آیات 77تا 79 از سوره مبارکه واقعه می فرمایند: « که آن قرآن کریمی است که در کتاب محفوظی جای دارد و جز پاکان نمی توانند به آن دست زنند.» در این جملات گهربار به صراحت به حرمت کتاب و آیات الهی اشاره شده است. حرمتی که امروزه متاسفانه به نام ترویج و توسعه فرهنگ قرآنی به کرات شکسته می شود!
مگر نه اینکه بر اساس آیه 79 سوره واقعه جز پاکان نمی توانند به قرآن دست بزنند و بنا بر آموخته های دینی ما بدون وضو آیات قرآن را نباید لمس کرد، آیا برای مرقوم کنندگان این آیات در هر برگی غیر از قرآن این اطمینان خاطر وجود دارد که هتک حرمتی نسبت به آن صورت نمی گیرد؟
امروز در رسانه های مکتوب، اطلاعیه ها، بنرها و کارهای تبلیغاتی شاهد هستیم که آیاتی از قرآن را به عنوان توصیه، تذکر، تبلیغ و تصویردرج می کنند و سوالی که پیش می آید این است برای این کاغذها که در لابه لای آن آیاتی کلام نور و اسامی جلاله درج شده و یا تصاویری از صفحه قرآن درآن به چاپ رسیده چه اتفاقی می افتد؟ آیا افراد بدون وضو به این اوراق دست نمی زنند و یا این صفحات را بروی طاقچه ها و کتابخانه ها قرار می دهند؟
در خوش بینانه ترین حالت این اوراق همراه با انبوه دیگری از کاغذها بازیافت می شوند و در بدترین شرایط به زیر دست و پا انداخته می شوند.
آیا لازم است برای آوردن شاهدی از آیات الهی برای منظور خود اصل آیه را درج کرد؟ چند درصد از هموطنان فارسی زبان ما قادر به فهمیدن معنای این آیات عربی هستند. آیا بهتر نیست معنی آیه با ذکر سوره و شماره آیه مکتوب شود که هم پیام آن آیه برای همگان قابل درک باشد، هم تشویق برای افراد باشد که برای خواندن آن آیه به قرآن رجوع کنند و هم هتک حرمت به آیات الهی صورت نگیرد؟
و اینجاست که بحث مهجوریت قرآن در جامعه اسلامی مطرح می شود، مهجوریتی که دغدغه پیامبر عظیم الشان اسلام (ص) بود و در آیه30 سوره فرقان به آن اشاره شده:« و پیامبر عرضه داشت؛ پروردگارا! قوم من قرآن را رها کرده اند.»
در این ماه مبارک رمضان، ماه میهمانی خدا، که مسلمانان روزه دار سعی می کنند غبار غربت از مصحف شریف بزدایند و هر روز تلاش می کنند تا جزء ای از کلام وحی را زمزمه کنند چه خوب است علاوه برتدبر و تفکر در آیات الهی درباره جایگاه و حرمت این آیات درجامعه اسلامیمان نیز تجدید نظر کرده و تغییر روش دهیم.
ܓ✿ سـلام علیکم ܓ✿