شفای دل

بیا و صحن دلم را پُر از تبسّم کن

و بین قافیه‌هایی ز جنس خود گم کن

 

 

بیا که داغ فراقت کلافه‌ام کرده

شفای این دل تنگم! به من ترحم کن

 

تو مثل موجی و قلبم شبیه اقیانوس

میان ساحل و دریای دل تلاطم کن

 

 

میان عالم و آدم بدون تو جنگ است

خودت تمام جهان را پُر از تفاهم کن

 

 

بدون وصل تو شادی در این جهان هرگز

بیا و شوق حضورت نصیب مردم کن

 

 

دعای هر شب و هر روز من شده آقا

بیا و صحن دلم را پُر از تبسّم کن

مجتبی خرسندی

منبع: روزنامه کیهان 7شهریور1392