خاطره ای از حجت الاسلام و المسلمین استاد قرائتی

نسلی که مبلغ دین باشد

خداوند به پدرم فرزندى عطا نكرده بود و سنّ او از چهل سال مى‏گذشت كه همسر دوّمى انتخاب كرد، بازهم بچه‏دار نشد. یكى از همسایه‏ها كه وضعیّت ما را مى‏دانست روزى یك گونى بچه گربه را كه تازه در خانه آنان متولد شده بودند، به منزل ما آورد و در حالى كه آنها را وسط حیاط پرت مى‏كرد به پدرم گفت: حال كه اجاقت كور است و بچه ندارى این بچه گربه‏ها را بزرگ كن!

پدرم مى‏گفت: بسیار ناراحت شدم و دلم شكست. بچه گربه‏ها را كه جمع كردم و شمردم 11 تا بودند.

امّا پدرم مأیوس نبود تا اینكه خداوند سفر حجّ را قسمت او كرد. ایشان در طواف و نماز به سایرین كمك مى‏كرد و از آنان مى‏خواست در كنار كعبه براى فرزنددار شدنش دعا كنند. مرحوم پدرم مى‏گفت: من همانجا از خداوند خواستم نسل من مبلّغ دین باشد. به هر حال از سفر حج كه برگشت، خداوند دوازده فرزند به او داد؛ یك فرزند از همسر اوّل و یازده فرزند از مادرم كه همسر دوّم او بود.

با لطف الهى در سن چهارده سالگى به حوزه علمیه رفتم، یك سال در كاشان، هفده سال در قم، یك سال در نجف و یك سال نیز در حوزه مشهد بودم و پس از پیروزى انقلاب در مقیم تهران شدم.

توفیقاتم را از خداوند مى‏دانم كه پس از اشك پدرم در كنار كعبه و دعاى مردم نصیب من فرموده است، همان گونه كه نشر سخنانم از صدا وسیما را مرهون رهبرى امام خمینى‏قدس سره و خون شهدا و تلاش و پیگیرى علامه بزرگوار شهید مطهرى مى‏دانم و تمام نواقص و ضعف‏ها را از خود دانسته و از خداوند طلب مغفرت و از مردم عزیز عذرخواهى مى‏كنم.

 

منبع: پایگاه اطلاع رسانی درسهایی از قرآنبه نقل از کتاب خاطرات جلداول