هر کسی با نوع و جنس حرف زدن خود، خود را معرفی می‌کند

قوطی شانسی در ظاهر نشان نمی‌دهد که پر است یا پوچ. به همین خاطر بچه‌ها آن را بر می‌دارند، کنار گوش می‌گذارند و حرکت می‌دهند و از جنس صدای آن متوجه می‌شوند که پوچ است یا پر.

آدم‌ها هم درست شبیه قوطی‌های شانسی می‌مانند، یعنی نشان نمی‌دهند که مایه‌ای دارند یا نه؟ معنویتی دارند یا نه؟ لذا باید حرف‌های آن‌ها را بشنوی. از جنس حرف‌های آن‌ها می‌توانی بشناسی کیستند؟ و چیستند؟

این سخن امیر المؤمنین (ع) است که فرمود: «الانسانُ مخبوءٌ تَحتَ لِسانِهِ»

آدمی مخفی است در پشت زبانش.

داستایوسکی نویسنده مطرح و معروفی بود.یک وقتی کسی چشمش را بست، دهانش را باز کرد و هر چه لایق خودش بود، از فحش و فضیحت و ناسزا، نثار او کرد و او فقط یک جمله گفت:

من داستایوسکی هستم!

آن شخص خیلی تعجب کرد و گفت که من به تو ناسزا گفتم و تو خود را معرفی می‌کنی؟

گفت: تو خود را معرفی کردی و من هم خود را.

و این حرف درستی است. می‌خواهد بگوید: هر کسی با نوع و جنس حرف زدن خود، خود را معرفی می‌کند.

منبع: سایت حجت الاسلام محمدرضا رنجبر