آقا امام عصر(عج)فرمودند... شفا یافتم!

 

دکتر غلامرضا باهر پزشک مخصوص مرحوم حضرت آیةالله العظمی گلپایگانی(ره) می گوید:

در یکی از روزهای سال ایشان دچار درد بسیار شدیدی در ناحیه شکم شدند. ما با توجه به آشنایی و مسؤولیت خاصی که داشتیم فوراً مقدمات انتقال ایشان را به بیمارستان فراهم کردیم و در آن حال آزمایشها و عکسبرداریهای مختلفی به کمک همکاران متخصص انجام گرفت و در ضمن درمانهای موقتی که قبل از به دست آمدن نتایج عکسبرداریها و آزمایشها انجام گرفته بود، هیچ کدام نتیجهای نداد. نتیجه آزمایشها آماده شد.

پس از بررسیهای زیاد ناراحتی ایشان سرطان اثنی عشر تشخیص داده شد و این مسأله همه را دچار نگرانی و ناراحتی غیر قابل وصفی کرده بود و بالاخره تصمیم بر آن شد که هر چه زودتر آقا را به تهران ببریم و در آنجا با توجه به امکانات، معاینات بیشتر و آزمایشهای دقیقتری به عمل آید. وقتی به تهران رفتیم مقرر شد که آقا را در بیمارستان بانک ملی بستری کنیم. در همان ساعت اولیه، معاینات و عکسبرداریهای دقیق توسط پزشکان مجرب به عمل آمد از قضا همه آنها نتیجه به دست آمده در بیمارستان قم را تأیید کردند.

یعنی ناراحتی آقا از سرطان اثنی عشر یا سرطان لوزالمعده ناشی میشد و در ضمن همه پزشکان توصیه میکردند هرچه زودتر باید آقای گلپایگانی به انگلستان بروند تا عملی که برای درمان این ناراحتی بود در آنجا انجام گیرد. روز به روز بلکه ساعت به ساعت ناراحتی آقا بیشتر میشد. به گونهای که یادم هست وقتی میخواستیم به انگلستان برویم، حال ایشان به قدری وخیم بود که در حالت عادی نه میتوانست روی صندلی بنشیند و نه میتوانست بر روی تختی که آماده شده بود استراحت کند لذا مجبور شدند تا از تخت مخصوص که به دیوار هواپیما نصب شده بود استفاده کنند. به جهت وخامت حال ایشان به محض ورود به لندن در بیمارستان گرانول بستری شدند و اقدامات اولیه پزشکی توسط کادر بیمارستان انجام گرفت. بنا بر این شد تا معالجات اساسی از فردا شروع شود. بنده خودم در خدمت ایشان شب را در بیمارستان بودم. منتهی موقع استراحت به اتاق دیگری در مجاورت اتاق ایشان رفتم و پس از چند ساعت استراحت وقتی صبح زود به خدمتشان رسیدم متوجه شدم که حال عمومی ایشان خیلی بهتر از روزهای قبل است.

پس از سلام و احوالپرسی به من فرمودند: آقای دکتر باهر فعلاً ناراحتی من برطرف شده است. شما به آقایان پزشکان بگویید فعلاً دست نگه دارند و یک معاینه مجدد به عمل آورند. من عرض کردم: چشم آقا من این کار را میکنم ولی شما بیشتر توضیح بدهید ببینم چه پیش آمده است معلوم بود که ایشان نمیخواستند در اینباره توضیح بیشتری بدهند . اما وقتی با اصرار و سماجت من رو به رو شدند در یک جمله مختصر فرمودند: آقا امام عصر (عج) فرمودند که من شفا پیدا کرده ام این جمله را با حالت خاصی بیان کردند و بعد سکوت کردند. پس از شنیدن این جمله چند لحظه من قادر به عکس العمل خاصی نبودم همانطور سر جای خودم بی حرکت ماندم اما وقتی به خود آمدم به آقا عرض کردم:شما فعلاً درباره بازگشت سخن نگویید تا من از اینها درخواست کنم عکسبرداری و آزمایشهای جدید انجام دهند.

بعد آقا فرمودند: اگر ممکن است بگویید برای من صبحانه بیاورند چون احساس میکنم خیلی گرسنه ام. در هر حال بعد از صرف صبحانه پزشکان عکسبرداری ها و آزمایش های لازم را مجدداً در بیمارستان لندن به عمل آوردند و بعد وقتی عکس ها و نتایج آنها را مقایسه کردند با کمال تعجب دیدم که از تومور سرطانی اثنی عشر خبری نیست.

پزشکان بیمارستان کرانول به ما گفتند: آیا فکر نمیکنید در تشخیصتان اشتباه کرده اید؟ در حالی که آزمایشات و معاینات قم و تهران حکایت از وجود تومور سرطانی داشت و... به این ترتیب حضرت آقا شفا پیدا کردند و چند روز بعد در سلامت کامل به ایران بازگشتند.

منبع: ماهنامه نامه جامعه،شهریور 1385، شماره 24 صفحه 35